De impact van pleegzorg


'Weer een nieuwe plek voor Soraja'

Mirjam Koenderink is pleegzorgbegeleider bij Jarabee. Ze vertelt:"Geen dag is hetzelfde en vaak gebeuren er onverwachte dingen waardoor je dag heel anders verloopt dan je vooraf had gepland. Het werk is intensief en soms gebeuren er dingen die je bijblijven omdat ze ook op jou als mens een behoorlijke impact hebben. Ik moet denken aan Soraja*..."

Mirjam: "Soraja woonde samen met haar zus bij haar oom en tante. Helaas konden ze daar niet blijven wonen. Beide meisjes gingen naar een ander adres. Dat was heel emotioneel voor iedereen. Soraja zat huilend naast me in de auto, op weg naar (weer) een nieuw pleeggezin. Heel dapper veegde ze haar tranen weg bij aankomst en samen hebben we haar koffertje uitgepakt en haar nieuwe kamertje ingericht. Met een zwaar hart liet ik haar achter. Weer een nieuwe plek, weer wennen in een nieuw gezin, weer andere kleuren, geuren, gewoontes en gebruiken waar ze aan zou moeten wennen. Gelukkig kreeg ze lieve pleegouders die hun best deden haar welkom te laten voelen en haar een liefdevol thuis boden. Ze heeft er een jaar gewoond. Het vele verhuizen, de onderliggende trauma’s en het cultuurverschil maakten het onmogelijk weer te kunnen starten in een nieuw gezin.

Weer volgde er een rit naar een nieuwe plek. Dit keer een gezinshuis. Ze woont er nu een aantal jaren en het gaat goed met haar. Ze heeft er een mooie plek en gaat eens per maand naar een vakantie-weekend pleeggezin. Soraja gaat ondertussen naar het voortgezet onderwijs en oogt ontspannen.

Met de verhuizing naar het gezinshuis stopte mijn betrokkenheid als pleegzorgbegeleidster....maar niet als mens. We hebben nog regelmatig contact en heel af en toe gaan we samen op pad: een ijsje eten, wandelen in het bos.

Het is onmogelijk alle pleegkinderen te blijven volgen of het contact te blijven onderhouden als de pleegzorgplek ophoudt te bestaan. Maar soms komt er ééntje langs waarvan het contact spontaan blijft bestaan. En dat is één van de kersjes op de taart van mijn werk als pleegzorgbegeleider!"

*De naam en foto zijn fictief. Het verhaal is echt.

Even voorstellen...

Naast mijn werk als pleegzorgbegeleider, ben ik moeder van 3 volwassen zonen. Ik lees en sport graag en spreek regelmatig af met vrienden. Ik ben gek op reizen. De zomervakanties breng ik graag door in Italië; ik hou van het land, de taal, het klimaat, het eten en de gastvrijheid. Helaas heeft corona daar een streep door gehaald. Ik geniet nu in mijn vrije tijd vooral van het wandelen door de Nederlandse bossen, duinen en vlaktes. Ik ontdekte dat Nederland ook erg mooi is én gastvrij. Mijn werkzame leven bij Jarabee ben ik begonnen als pedagogisch medewerkster in 1991; toen nog Tesinkweide. Toen ik de kans kreeg bij pleegzorg aan de slag te gaan heb ik die met beide handen aangenomen. Inmiddels werk ik alweer een tijdje als pleegzorgbegeleider en heb ik het erg naar mijn zin. Door corona zijn we helaas veel meer aan huis gebonden en vindt het contact met (pleeg)ouders en pleegkinderen vooral plaats via (beeld)bellen. Inmiddels hebben we daar onze weg redelijk in gevonden. Al blijf ik de huisbezoeken en het fysieke contact met pleegouders en collega’s missen. Ik hang de vlag uit als we elkaar weer kunnen en mogen ontmoeten.