Een fijn - tijdelijk - thuis voor Nova

Binnenkijken bij een Twents pleeggezin



Ronny en Jessica uit Vroomshoop hebben drie kinderen. Willemijn (19), Thijmen (18) en Marijn (14). Crisispleegdochter Nova* van 8 jaar woont nu zo’n half jaar bij hen. Voor het gezin is dit de eerste kennismaking met pleegzorg. Hoe gaat zo’n crisisplaatsing? En wat is de impact op het gezin? Pleegmoeder Jessica en zoon Thijmen vertellen over hun eerste ervaring.

Jessica: ‘We kwamen in aanraking met pleegzorg door onze dochter Willemijn. Haar vriend vertelde dat hij – in zijn jeugd - al op meerdere plekken heeft gewoond. Hij vond het fijn bij ons in het gezin; gezellig samen op zondagmorgen broodjes eten aan tafel. Voor ons normaal, voor hem niet. Hij mistte een echt gezinsleven. Toen wisten we dat wij een plek wilden bieden aan een kind dat het nodig heeft.’ De onzekerheid van crisispleegzorg Jessica en Ronny volgden de training en kozen ervoor om te starten met crisis. Het gezin kwam er snel achter dat kiezen voor ‘crisispleegzorg’ ook een hoop onzekerheid met zich meebrengt. Voordat Nova in het gezin kwam, zijn ze 4 keer benaderd én weer afgebeld voor een plaatsing. Ook de plaatsing van Nova begon onzeker. Er lag een verzoek tot uithuisplaatsing bij de rechter. De kinderrechter besluit vervolgens tijdens een zitting of Nova uithuisgeplaatst wordt. Jessica: ‘Dat weet ik nog zo goed. Het was op een donderdag. De hele dag heb ik in spanning gezeten. Tegen 18.00 uur kwam het verlossende telefoontje. Haar moeder kreeg van de rechter nog twee maanden de kans om haar leven op orde te stellen. Het ging dus (weer) niet door.’ Een paar weken later werd het gezin opnieuw gebeld met de vraag of ze nog openstonden voor Nova. Er stond opnieuw een zitting gepland over Nova (door nieuwe ontwikkelingen). Om 17.00 uur kregen ze hét telefoontje dat het doorging. Jessica: ‘En dan gaat het ineens heel snel. Ik kreeg Nova aan de telefoon toen ze onderweg was naar ons. Ze vroeg mij of ik ook kinderen had. Ik hoorde haar snikken op de achtergrond. Ik heb haar uitgelegd dat we drie grotere kinderen hebben, twee hondjes en bij een speeltuin wonen. Ik probeerde haar op haar gemak te stellen.’ Om 19.30 uur stond Nova op de stoep.

"Wat zeg je tegen zo'n meisje, dat net is weggehaald bij haar moeder"

Het eerste contact: ‘wat zeg je tegen zo’n meisje?’ Ze werd gebracht door twee gezinsvoogden. Jessica: ‘Dat eerste moment is heel spannend. Wat zeg je tegen zo’n meisje? Wat doe je? Je voelt je ook bekeken door de gezinsvoogden. Je wil het goed doen. Maar wat is het goede?’ Zoon Thijmen weet dat moment ook nog heel goed: ‘Ik vond het zo zielig voor het meisje. Ze stond te huilen bij ons in de woonkamer. Daardoor was ik ook heel emotioneel. Ze is net bij haar moeder weggehaald. Wordt ‘zomaar’ in ons gezin geplaatst. Ze heeft geen knuffeltje bij zich, geen tandenborstel, geen pyjama. Ze moet ineens slapen in een vreemd gezin. Ik zou niet in hetzelfde schuitje willen zitten.’ Jessica: ‘Dat was inderdaad heel emotioneel voor ons hele gezin. Ik moest op dat moment ook denken aan de oefening die we tijdens de training hebben gehad. Bij de oefening gingen we terug naar onze eigen kinderjaren. Stel je voor, je bent zelf 10 jaar. Je staat in je slaapkamer en er komt een vrouw aan de deur om jou mee te nemen naar een ander gezin. Dat is heel heftig voor een kind.’ Thijmen: ‘Ja, zelf ben je eigenlijk heel blij dat er een pleegkind in huis komt. Mijn broertje vroeg ook aan mama of we taart gingen eten, maar voor Nova is het geen feest. Dat raakte mij heel erg.’ ‘De eerste dagen waren het heel heftig. Nova sliep meteen door vanaf de eerste nacht. Maar ik niet hoor,’ zegt Jessica lachend. ‘Er gaat zoveel door je heen zo’n eerste nacht. Ik had het zo te doen met haar moeder. Hoe is het met haar? En hoe is het voor Nova? Slaapt ze wel? Komt ze er ’s nachts uit? Ik schoot de eerste dagen in de regelstand. Nova had bijvoorbeeld alleen een rokje en t-shirtje aan. Ze had geen kleding bij zich, zelfs geen jas. De dag dat ze gebracht werd was het heel warm, maar de dagen erna erg koud. Ik heb direct een afspraak gemaakt bij een tweedehandskleding winkel om een nieuwe garderobe aan te schaffen.’

"Je bent blij dat er een pleegkind in je huis komt, maar voor Nova is het geen feestje."

Een fijn thuis bieden Thijmen: ‘Ik moest in het begin erg wennen aan zo’n pleegzus in huis. Een ander kind dat ineens veel aandacht vraagt. Ze is een kleine druktemaker. Maar… We hebben ook heel veel plezier met haar. Ze is een heel leuk en grappig meisje. Ik kan gewoon weer lekker stoepkrijten of even naar de speeltuin. Nou, dat deed ik voorheen echt niet meer. Ik merk ook dat ze zich op haar gemak voelt in ons gezin. Ze hoort er helemaal bij. Dat vind ik heel fijn. Én ze heeft haar eigen plekje.’ Jessica: ‘Zeker Thijmen, het brengt ons ook veel. We hadden laatst nog een goed gesprek hierover aan tafel met ons gezin. Dat we het zo goed hebben met elkaar en hoe fijn het is dat we – ook al is het tijdelijk – een veilige plek kunnen bieden aan een meisje dat al zoveel heeft meegemaakt. Die ervaring heeft ze weer in haar ‘rugzak’. Het moet zo snel mogelijk duidelijk worden waar Nova opgroeit en groot mag worden Nova is nu zes maanden in het gezin en het is nog niet duidelijk waar ze gaat opgroeien. Jessica: ‘Ze is een heel beschadigd meisje. Er wordt nu onderzocht of een pleeggezin de beste plek voor haar is. Je raakt gehecht aan zo’n meisje en ik hoop – voor haar – dat zo snel mogelijk duidelijk wordt hoe het vervolg eruit ziet. De trainer zei het zo mooi: ‘Beter een harde waarheid, dan een zachte leugen.’ Voor haar zou het heel hard zijn dat ze niet meer bij mama kan wonen, maar het schept wel duidelijkheid. Duidelijkheid over waar ze kan opgroeien en groot mag worden.’

Crisispleegzorg

Een plaatsing kan starten vanuit een crisissituatie. Dit betekent dat de situatie zo erg is dat het kind acuut uit huis moet worden geplaatst. Een ruzie tussen ouders loopt bijvoorbeeld uit de hand of een kind loopt weg van huis. Het belangrijkste doel van crisispleegzorg is het bieden van veiligheid en rust aan het kind.

In het begin is het nog niet duidelijk of het kind op gaat groeien bij ouders of bij pleegouders. Er wordt onderzocht wie de dagelijkse opvoeding en verzorging in de toekomst gaat uitvoeren. Wat is de beste plek voor het kind? Is terugkeer naar huis mogelijk?

Crisispleegzorg brengt daarom veel onzekerheden met zich mee. Je weet bij de start niet hoe lang de plaatsing duurt. We streven naar zo min mogelijk doorplaatsingen. We vragen daarom aan pleegouders of ze voor een kind willen blijven zorgen tot het perspectief helder is. Stel dat het perspectief pleegzorg is, dan is er ook tijd nodig om een goede match te maken.